«طراحی سیستم جستجوی سریع برای دواخانه‌ها و مراکز صحی مبتنی بر GIS، GPS و پایگاه داده» است.

مقاله؛

تحت عنوان «طراحی سیستم جستجوی سریع برای دواخانه‌ها و مراکز صحی مبتنی بر GIS، GPS و پایگاه داده» است.

هدف این پژوهش، ارائه یک مدل هوشمند برای پیدا کردن سریع‌ترین و نزدیک‌ترین دواخانه یا مرکز صحی، متناسب با شرایط افغانستان است. در حال حاضر، یکی از مشکلات مهم افغانستان این است که اطلاعات مراکز صحی پراکنده است و سیستم یکپارچه‌ای برای جستجوی سریع وجود ندارد. به همین دلیل مردم گاهی زمان زیادی را برای پیدا کردن نزدیک‌ترین مرکز درمانی صرف می‌کنند. روش تحقیق این پژوهش مروری و تحلیلی است. اطلاعات از مقالات معتبر بین‌المللی مانند IEEE، Springer، ScienceDirect، Google Scholar و PubMed جمع‌آوری و با هم مقایسه شده‌اند. در بخش مرور ادبیات، سیستم‌های کشورهای مختلف مانند آمریکا، ایران، فیلیپین و اروپا بررسی شدند.
نتیجه مقایسه نشان داد که موفق‌ترین سیستم‌ها از سه فناوری اصلی استفاده می‌کنند:
GIS برای مدیریت و نمایش اطلاعات مکانی،GPS برای تشخیص موقعیت کاربر،و پایگاه داده مکانی برای ذخیره و جستجوی سریع اطلاعات.
بر اساس این بررسی‌ها، یک مدل پیشنهادی برای افغانستان ارائه شد که چهار بخش اصلی دارد:
لایه داده برای ذخیره اطلاعات مراکز صحی،لایه مدیریت اطلاعات،لایه تحلیل مکانی برای پیدا کردن نزدیک‌ترین مرکز، و لایه رابط کاربری که نتایج را روی نقشه یا در قالب فهرست به کاربر نمایش می‌دهد.
نتایج پژوهش نشان می‌دهد که استفاده همزمان از GIS، GPS و پایگاه داده مکانی باعث افزایش سرعت، دقت و سهولت دسترسی مردم به خدمات درمانی می‌شود. همچنین برای افغانستان، استفاده از یک سیستم سبک، موبایل‌محور و قابل توسعه نسبت به سیستم‌های پیچیده کشورهای پیشرفته مناسب‌تر است.
نوآوری این پژوهش، ارائه یک مدل بومی و قابل اجرا برای افغانستان است که با ترکیب سه فناوری GIS، GPS و پایگاه داده مکانی و با در نظر گرفتن محدودیت‌های زیرساختی کشور، امکان جستجوی سریع و هوشمند دواخانه‌ها و مراکز صحی را فراهم می‌کند.
طبق مقاله، مدل پیشنهادی برای افغانستان یک مدل ترکیبی است که با بررسی سیستم‌های آمریکا، ایران، اروپا و به‌ویژه فیلیپین طراحی شده است.
بیشترین الهام از سیستم Geospatial Pharmacy Navigator کشور فیلیپین گرفته شده است. چون این سیستم مانند مدل پیشنهادی، از GIS، GPS، پایگاه داده و برنامه موبایلی استفاده می‌کند و برای کشوری با محدودیت‌های زیرساختی، مناسب‌تر از سیستم‌های پیچیده آمریکا و اروپا است.
مدل پیشنهادی ما یک مدل بومی و ترکیبی است، اما بیشترین الگو را از سیستم Geospatial Pharmacy Navigator فیلیپین گرفته‌ایم؛ زیرا از نظر زیرساخت و شرایط، به افغانستان نزدیک‌تر است. در عین حال، از تجربیات آمریکا، اروپا و ایران نیز برای تکمیل مدل استفاده شده است.

باحترام
رقیه شیرزاد
دانشجو دانشگاه جوانان