نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
نام مارا بر دیوار زمان حک کنید: تا جهان بنداند . از دل سختی . دخترانی برخاسته اند که طوفانی توان خم کردن شان را ندارد .. این چشمها که رو به آینده دوخته شده، چشمهای یک شکستخورده نیست. این شانهها که بارِ سنگینِ روزگار را میکشد، هرگز خم نخواهد شد ارزوی خم شدن اش […]
نام مارا بر دیوار زمان حک کنید: تا جهان بنداند . از دل سختی . دخترانی برخاسته اند که طوفانی توان خم کردن شان را ندارد .. این چشمها که رو به آینده دوخته شده، چشمهای یک شکستخورده نیست. این شانهها که بارِ سنگینِ روزگار را میکشد، هرگز خم نخواهد شد ارزوی خم شدن اش به گور خواهند برد ما دخترانِ افغانستان، از جنسِ صخرههای پامیر بادهای سرکشِ هرات و ازموج های رقصان پنجشیریم پرواز ذات ماست. هیچ چهار دیواری نمی تواند مانع موج گرفتن ما شود اگردر ها را به روی مان بستند و کتاب را از دستمان گرفتند، مداد را با ناخنهایمان روی خاک چرخاندیم؛ اگر دانشگاه را بستند، خانههایمان را تبدیل به مکتبِ آگاهی کردیم. تلخ است؟ بله، زمانه سخت میگیرد. تلخی امروز مانند سنگ های زیر پاه استند که باعث درد اوری میشود ومارا قدرمند تر میسازند اما طعمِ ما، طعمِ شیرینِ فتح ازادیست، نه تلخیِ تسلیم. ما در سکوتِ این روزها، زیباترین و قویترین نسلِ تاریخِ این خاک را در وجود خودمان پرورش میدهیم. ما غصه نمیخوریم، ما نقشه میکشیم برای فردا. و ما میشویم تاریخ ساز ترین دختران جهان ما گریه نمیکنیم، ما نور را در تاریکترین نقطهی شب جستجو میکنیم. انگاه که همه در خیال شکست مااند . آینده، یک روزِ روشن به همهی آرزوهای دوختهشدهی مان بدهکار است و ما آن روز را با دستان خود پس میگیریم. با دل هایی که خسته گی نمیشناسند .قدم هایی که از سختی نمی ایستند .و اراده ای که تا فتح ارزو ها تسلیم نمی شود. دختر افغان . زاده رنج . ساخته صبر…. با قلبی پر از ایمان و اراده ای چون کوه می ایستد تا جهان بداند: ما برای شکستن مرزها امادایم . نه برای تسلیم شدن ….
فتانه فریا صدیقی استاد بنیاد جوانان
این مطلب بدون برچسب می باشد.