زندگی نامه مریم بشر دوست | خبرنگار رسانه جوانان

زندگی نامه مریم بشر دوست | خبرنگار رسانه جوانان

مریم بشردوست مریم بشردوست، متولد «اول جون ۲۰۰۲» در شهر مزارشریف، خبرنگار، آموزگار، مربی زبان انگلیسی، فعال آموزشی و فعال مدنی است. او در یک خانواده روشنفکر و فرهنگی بزرگ شد و پدرش، که اهل ادب و قلم بود، از بزرگ‌ترین حامیان و تأثیرگذارترین افراد دوران کودکی او به شمار می‌رود. حمایت خانواده در کنار […]

مریم بشردوست

مریم بشردوست، متولد «اول جون ۲۰۰۲» در شهر مزارشریف، خبرنگار، آموزگار، مربی زبان انگلیسی، فعال آموزشی و فعال مدنی است. او در یک خانواده روشنفکر و فرهنگی بزرگ شد و پدرش، که اهل ادب و قلم بود، از بزرگ‌ترین حامیان و تأثیرگذارترین افراد دوران کودکی او به شمار می‌رود. حمایت خانواده در کنار فراز و نشیب‌های آن زمان، نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت و مسیر زندگی او داشت.

مریم تحصیلات خود را در لیسه عالی فاطمه بلخی با درجه عالی به پایان رساند و سپس در رشته ژورنالیزم در دانشگاه بلخ تحصیل کرد. با توجه به استعداد و ظرفیت‌هایی که از دوران کودکی در او دیده می‌شد، خانواده بیشتر تمایل داشتند که پزشکی بخواند؛ از همین رو، انتخاب ژورنالیزم در ابتدا با واکنش‌هایی از سوی خانواده همراه شد. اما برای مریم، ژورنالیزم هرگز تنها نوشتن و گزارش‌دادن نبود؛ بلکه راهی بود برای روایت زندگی مردم از زبان خودشان و شنیدن داستان‌هایی که کمتر شنیده می‌شوند. او ژورنالیزم را نه فقط یک حرفه، بلکه رسالتی برای خود می‌داند.

او از دوران نوجوانی، در کنار تحصیل و ظرفیت‌سازی، وارد فعالیت‌های اجتماعی شد و با سازمان‌ها و نهادهای مختلف داخلی و بین‌المللی، از جمله JIZ، در زمینه آموزش و توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر همکاری کرد. مسیر فعالیت‌های او به رهبری و توانمندسازی جوانان، محیط زیست و تغییرات اقلیمی نیز گسترش یافت. در همکاری با SCCBO، در برنامه‌های آگاهی‌دهی محیط‌زیستی، بسیج جوانان، کاشت نهال و حفاظت از طبیعت سهم گرفته است.

در سال ۲۰۲۵، مریم از میان بیش از ۴۰۰۰ متقاضی از ۲۵ کشور آسیایی به برنامه One Million Leaders Asia راه یافت و در حوزه رهبری، توسعه پایدار و توانمندسازی جوانان تجربه کسب کرد. همچنین به نمایندگی از افغانستان در مشورت جوانان آسیا و اقیانوسیه درباره آینده آموزش، که از سوی یونسکو برگزار شد، حضور یافت و درباره وضعیت و چالش‌های آموزشی افغانستان صحبت کرد.

مریم شیفته ادبیات و نوشتن است و به قدرت کلمه باور دارد. برای او، نوشتن تنها کنار هم گذاشتن واژه‌ها نیست؛ راهی برای ثبت تجربه‌ها، شنیدن صداهای کمتر شنیده‌شده و زنده نگه‌داشتن روایت انسان‌هاست. او باور دارد ادبیات شاید نتواند جلو جنگ و خون‌ریزی را بگیرد، اما می‌تواند کاری کند که جهان مکث کند، فکر کند و دوباره به آنچه در اطرافش می‌گذرد نگاه کند.

سخنی از مریم بشردوست

«معتقد هستم هر انسان یک دانشگاه است؛ پر از رنج، امید، شکست، خلاقیت و روایت‌های ناشنیده‌شده و تجربه‌های زیسته. از آنجایی که هر دانشگاه چیزی برای ساختن و چیزی برای بخشیدن دارد، در درون هر جوان این سرزمین همچنان توانایی‌هایی هست که تنها به یک فرصت و یک دریچه نیاز دارد تا شکوفا شود و به خودِ واقعی‌اش برسد.

خیلی از ما منتظر کامل بودن و آماده شدن هستیم؛ در حالی که متوجه نیستیم انسان در مسیر ساخته می‌شود؛ با تلاش، اشتباه، شکست و تجربه. بنا، از همان جایی که هستید شروع کنید؛ شاید همین قدم کوچک، آغازِ رسیدن باشد.

باشد که امروز نور همدیگر شویم و از این تاریکی، به طلوع برسیم.»