نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
تغییر مسیر از ورزش تا ساختن آیندهای نو من امید آقا سعیدی هستم. متولد سال ۱۳۷۵ هستم و در شهر هرات چشم به جهان گشودم. از کودکی به ورزش و درس علاقه مند بودم و فوتبال بخش مهمی از زندگی ام را تشکیل میداد. با تلاش و پشتکار توانستم به تیم منتخب فوتبال هرات به […]
تغییر مسیر از ورزش تا ساختن آیندهای نو
من امید آقا سعیدی هستم. متولد سال ۱۳۷۵ هستم و در شهر هرات چشم به جهان گشودم. از کودکی به ورزش و درس علاقه مند بودم و فوتبال بخش مهمی از زندگی ام را تشکیل میداد. با تلاش و پشتکار توانستم به تیم منتخب فوتبال هرات به عنوان دروازه بان راه پیدا کنم، اما متأسفانه به دلیل مصدومیت نتوانستم این مسیر را ادامه دهم. این اتفاق اگرچه دشوار بود، اما باعث شد مسیر تازه ای را انتخاب کنم و ورزش بوکس را آغاز نمایم.
از مکتب تا پوهنتون تعلیمات مکتب را در لیسه سلطان غیاثالدین غوری در هرات به پایان رساندم و با کسب ۲۶۳ نمره در کانکور، موفق شدم به پوهنتون هرات در رشته اداره و مدیریت راه پیدا کنم. و با اشتیاق فراوان تحصیل را آغاز کردم، اما به دلیل تحولات سیاسی و سقوط دولت قبلی، مجبور به ترک وطن شدم و برای مدتی از ادامه تحصیل باز ماندم.
آغاز دوباره و مسیر تازه پس از بازگشت دوباره به وطن، با انگیزه ای جدید تصمیم گرفتم مسیر تحصیلی خود را از سر بگیرم. این بار در رشته تکنیشن چشم در پوهنتون عاطفی شروع به تحصیل کردم و آن را با موفقیت به پایان رساندم. این تجربه برایم یک شروع تازه بود و مهارت های عملی و تخصصی ارزشمندی را برایم به ارمغان آورد.
کار، تجربه و خدمت به جامعه در حال حاضر بهعنوان اپتومتریست فعالیت میکنم و در کنار آن، معاینه خانه و عینک فروشی نیز داریم. این شغل برایم تنها یک منبع درآمد نیست، بلکه فرصتی است برای خدمت به مردم و کمک به بهبود بینایی و سلامت آن ها. کار در این حوزه به من مسئولیت پذیری، دقت و ارتباط مؤثر با مراجعین را آموخته است.
بازگشت به علاقه اصلی با وجود پیشرفت در حرفه خود، علاقه ام به رشته اداره و مدیریت همچنان در من زنده بود. به همین دلیل، پس از آشنایی با پوهنتون آنلاین جوانان افغانستان، تصمیم گرفتم بار دیگر در این رشته شروع به تحصیل کنم. اکنون دانشجوی سمستر سوم اداره و مدیریت هستم و با انگیزه بیشتر در مسیر رشد علمی و شخصی خود گام بر میدارم.
پیام من: هر مانع، فرصتی برای شروع دوباره است زندگی همیشه مطابق برنامه پیش نمیرود، اما مهم این است که هرگز تسلیم نشویم. من آموخته ام که حتی پس از بزرگترین وقفه ها و چالش ها، میتوان دوباره ایستاد و مسیر تازه ای ساخت. به همه دوستانم توصیه میکنم که به توانایی های خود باور داشته باشند
این مطلب بدون برچسب می باشد.