برخاستن از میان دشواری‌ها

برخاستن از میان دشواری‌ها

نام من حسنا گلبدن اکبری است. خانواده‌ام اصالتاً از بادغیسِ زیبا هستند، اما من این شانس را داشتم که در هرات و کابل بزرگ شوم. این سفر در میان شهرهای مختلف، چیزهای زیادی درباره زندگی به من آموخت. در حال حاضر، دانش‌آموز صنف دهم هستم و از زمانی که کودک بودم، همیشه یادگیری را دوست داشتم و به دنبال هر فرصتی برای رشد ذهنم می‌گشتم.

یادگیریِ نوشتن، یادگیریِ امید
یکی از بهترین لحظات زندگی‌ام، «مسابقه نویسندگی دوره کمیاب» بود. من خیلی روی نوشته‌ام کار کردم و از کسب مقام دوم بسیار خوشحال شدم. این مسابقه به من کمک کرد تا به خلاقیت خود باور پیدا کنم و یاد بگیرم چگونه صدای درونی‌ام را بیان کنم. زندگی درس بسیار مهمی به من آموخته است: صدای یک دختر هرگز نباید پنهان شود؛ این صدا باید رسا و واضح شنیده شود.

برخاستن از میان دشواری‌ها
می‌دانم که زندگی در شرایط محدود و دشوار، خیلی سخت است. اما من تصمیم گرفتم از این چالش‌ها برای قوی‌تر شدن استفاده کنم. نمی‌خواستم رویاهایم به بدبختی عادت کنند. با اراده‌ای قوی و اعتمادبه‌نفس واقعی، شروع کردم به ساختن مسیری روشن‌تر برای آینده خودم. یاد گرفتم که بدترین چیز، عادت کردن به تلاش نکردن است. می‌خواستم هر روز به تلاشم ادامه دهم.

رویایی طلایی برای آینده
بزرگترین و طلایی‌ترین رویای من، تحصیل در رشته جراحی مغز و اعصاب است. می‌خواهم یک جراح مغز و اعصابِ بسیار ماهر شوم و از دانش و توانایی‌هایم برای کمک به جامعه‌ام استفاده کنم. هدف من فقط شفای جسم مردم نیست، بلکه می‌خواهم امید و روشنی را به خانواده‌هایی که رنج می‌برند، هدیه دهم. می‌خواهم منبعی از قدرت برای کشورم باشم.

پیام من به شما
پیام من به همه خواهران شجاعم و تمام جوانان ساده است: منتظر نمانید تا کسی راه را برای شما باز کند. شما مدیر سرنوشتِ خودتان هستید. هر فرصت یادگیری را که پیدا می‌کنید، غنیمت بشمارید و از آن برای رشد استفاده کنید. تلاش و امید چراغ‌هایی هستند که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شوند. اگر به خودتان باور داشته باشید، توقف‌ناپذیر هستید.

در اخر
من از بنیاد جوانان صمیمانه تشکر می‌کنم که فرصت یادگیری و رشد را برای من فراهم کرده است و به من کمک کرد تا به این باور برسم که می‌توانم به رویاهایم جامه‌ی عمل بپوشانم.